viernes, 7 de mayo de 2010

Trebello


Unha mirada ó pasado nunca ben mal, tal vez poidamos aprender algo dos erros pasados, pero en moitas ocasión somos tan necios que voltamos a cometer os mesmos erros.

Como curiosidade, non está mal este trebello de afiador, outrora enchian as ruas co seu asubio, cos seus berros, hoxe é inusual atopar algún.

Quizais, sexa a lei da vida, a evolución o quizais a involución, non sei, de todas formas xa non quedan apenas afiadores, e nos imos camiño de ter a sua mesma sorte.

Aproveitemos entón o que nos queda, que a vida son dous días e medio, e dous case van fora.

1 comentario:

  1. Cáaaaa…en piedras…
    El hombre vendía la cal…
    Para encalar las paredes

    Pregonaba el heladero…
    Er gogui…er goguiiii…
    “Cómprate uno …si quieres”

    Y “Pajarito” llegaba
    Con sus capazos de esparto
    En uno llevaba pipas
    Y en el otro… los garbanzos

    Aún recuerdo los acordes
    De la armónica al sonar
    “Aquí está el “afilaó”…
    ¿Tienes algo que afilar?”


    Huyó el pasado…
    Su encanto…
    Con su miseria y su sal…
    Una mirada al pasado…
    Cierto es… no viene mal.

    (salud----alas)

    ResponderEliminar