viernes, 31 de diciembre de 2010

Feliz año


Pues recibamos entonces el año con una imagen de la playa de Melide, un sitio ideal para pasear un rato sin ser molestado en invierno, y un lugar infestado de gente en verano.

Lo dicho, Feliz Año, y que el próximo sea todo lo espléndido y maravilloso que seamos capaces de soñar.

viernes, 24 de diciembre de 2010

Bom Nadal



Bueno, la verdad es que en estas fechas, no podía faltar una felicitación navideña, así que daros todos por felicitados, bom Nadal, feliz navidad.


Entre varias de las imágenes que tenia para esta ollada, elegí esta con un montón de productos en conserva, tan típicos en las mesas estos días.

viernes, 17 de diciembre de 2010

Morena



Esta morena posó para mi en la visita que hicimos al acuario de O grove, desgraciadamente, parece que pone fin a unos cuantos años de existencia.

No es que sea el acuario mas espectacular que haya visto, aunque si el que más cuidadosamente muestra la gran variedad de peces de esta zona.

Es una pena, que a tanto el ayuntamiento como la diputación o la xunta de Galicia, no hagan un esfuerzo por intentar mantener ese acuario abierto.

Fue un enorme descanso el pasear entre peceras en la semioscuridad, placentero y relajante, y como soñador que soy, en un momento dado me sentí como el mismísimo Capitán Nemo a bordo del Nautilus.

viernes, 10 de diciembre de 2010

El arbol del cuento


Cada día estoy más convencido, de que en el momento que se terminen vuestros comentarios, esto deja de existir.

Me resulta curioso, echar la vista al principio, cuando la única intención de esto era desconectar un rato, y ahora vosotros lo llenáis de vida.

Me hace gracia que algunos de los comentarios sean ya entre vosotros, cosa, que por cierto no me molesta en absoluto, pues como ya dije, esto es ya de todos.

Pues ya solo me queda daros las gracias a los que dejáis vuestros comentarios, a los que entráis para ver las fotos, a los que entráis a leer los comentarios, en fin a los que entráis de casualidad y echáis un vistazo.

Lo dejo que me lío y al final va a acabar siendo un poco coñazo y luego me tirareis de las orejas.

viernes, 3 de diciembre de 2010

Cosas de la vida I





Llevaba tiempo pendiente de dedicar una de estas locuras a mi hermana Inma, pues aquí esta, más vale tarde que nunca dicen.

La verdad es que es una suerte, eso de encontrar a mis años una hermana, divertida, risueña, que tiene un sentido del humor tan similar al mío.

Gracias por cambiar el destrozo de sofás por mojar las camisetas, yo prefiero que destroces un millón de sofás a que mojes una camiseta.

viernes, 26 de noviembre de 2010

De pedra


O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.


Poema de Celso Emilio Ferreiro

viernes, 19 de noviembre de 2010

Catalina


Puedo escribir los versos mas tristes esta noche..........(Pablo Neruda).

viernes, 12 de noviembre de 2010

Atardecer


Y ya parece un monográfico sobre el cielo a ciertas horas de la tarde, cuando los últimos rayos del soy nos dejan contrastes increíbles, colores y tonos fantásticos.

Bueno, esto me lo parece, ya dije en la entrada anterior que estaba un poco raro últimamente con los cielos, sus tonos, su colorido, etc.…

En fin, otra fotografía más sobre el cielo, y desde el mismo sitio que varias de las que ya subí, esto de no tener mas vida que la cueva, es un poco coñazo.

Intentare hacer alguna desde algún otro lugar, la misma vista a diario empieza a hacérseme excesivamente monótona.

viernes, 5 de noviembre de 2010

Y anochece


Acabo de darme cuenta que últimamente tengo una extraña afición a ver el cielo, da igual que sea un día despejado, o uno nublado.

Creo que la variedad de los tonos del cielo tanto al amanecer como al anochecer, me llaman más la atención a mí, que a mi hija pequeña.

No se, tal vez sea digno de estudio en algún psiquiátrico, o tal vez sea que mi cerebro infantil, necesita un estimulo diferente.

Sea como sea, ahí dejo una imagen de un atardecer nublado, que me recuerda a esas tardes de invierno que tantas veces vi desde la ventana.

viernes, 29 de octubre de 2010

Espiral


Esperamos, toda la vida, siempre estamos esperando, esperamos desde antes de nacer me da la impresión.


Esperamos esperanzados, ilusionados, y rara vez perdemos la esperanza, aunque la espera sea larga.


Muchas veces, me planteo a que es debido esa espera, y pese a la cantidad de hipótesis que se me ocurren, no soy capaz de encontrar una que me convenza.


Y pese a todo, volviendo a la paradoja, sigo esperando, esperando encontrar una respuesta.

Espero, no hay nada mejor que hacer.

viernes, 22 de octubre de 2010

Quien fuera


Estoy buscando una palabra
En el umbral de tu misterio
Quien fuera ali baba
Quien fuera el mitico simbad
Quien fuera un poderoso sortilegio
Quien fuera encantador.

Estoy buscando una escafandra
Al pie del mar de los delirios
Quien fuera jackes coustou
Quien fuera nemo el capitan
Quien fuera el batiscafo de tu abismo
Quien fuera explorador.

Corazon, corazon obscuro
Corazon, corazon con muros
Corazon que se esconde
Corazon que esta donde corazon
Corazon en fuga, herido de dudas de amor

Estoy buscando melodias
Para tener como llamarte
Quien fuera ruiseñor
Quien fuera lennon y mcartney,
Sindo garay, violeta, chico buarque,
Quien fuera tu trovador.

Corazon, corazon obscuro
Corazon,corazon con muros
Corazon que esconde
Corazon que esta donde el corazon
Corazon en fuga, herido de dudas de amor (corazon).

Letra de Silvio Rodriguez, cantautor cubano. (Hasta la victoria siempre)

viernes, 15 de octubre de 2010

Barra


Esta fotografía, me recuerda aquellas películas de aventuras que veía de niño, el explorador apartando la vegetación y encontrando parajes paradisíacos, pueblos perdidos.

La realidad puede superar a la ficción, pero en otras ocasiones tras la maleza no encontramos lo que esperamos, lo cual nos lleva a una desilusión, pero supongo que a los que tienen espíritu aventurero, solo les abre un horizonte a seguir, un estará más allá.

A seguir explorando caminos, pues siempre hay una senda que seguir, o un sitio nuevo que descubrir, o un sitio tantas veces visitado que siempre nos parece distinto.

Espero no perder nunca esa ilusión, y seguir explorando, aprendiendo y quien sabe si encontrando ese algo que esta tras la vegetación.

Un abrazo enorme a todos los amigos que de vez en cuando os asomáis a ver, a descubrir un punto de vista tan particular como el mío.

Muchas gracias por permitirme compartir esto con vosotros

viernes, 8 de octubre de 2010

Incertidume


En ocasións, penso que estou preso nunha tela de araña, que por moito que tente sair, o único que acado e quedar sen forzas e máis enredado.

Noutras, quedo hipnotizado na espiral, como se unha tranquilidade infinita o enchese todo, como se o mundo deixase de xirar, como se o reloxio decidise darme un descanso.

As menos das veces, quedo tentando decidir onde se atopa o horizonte, onde esta esa liña maxica que separa o ceo do mar, ou tal vez, este a esperar se algo asoma por esa liña.

Escrutar o horizonte como Robison na sua illa, tentando atopar axuda para poder sair do seu cárcere sen rexas.

viernes, 1 de octubre de 2010

En tus ojos




Te quiero mas que a mis ojos,
te quiero mas que a mi vida
mas que al aire que respiro,
y mas que a la mare mía.

Que se me paren los pulsos
si te dejo de querer
que las campanas me doblen
si te engaño alguna vez.

Esto lo escuche en una canción de J. Sabina, creo que refleja fielmente una parte de lo que siento.
Y van ya un montón de años soportandome, y espero que sean muchisimos más.

jueves, 16 de septiembre de 2010

Absurdo

Creo que esta debe ser unha das imaxes máis absurdas que subín o blog, non podo explicar o porque da imaxe, pero si que ten un algo, unha razón de ser.

En fin, sera a inconsciencia ou simplemente a loucura ou o absurdo, o caso é que me di cousas que non podo explicar.

Sei que non vos gustan este tipos de fotos, pero haberá que agardar por outras máis interesantes.

jueves, 2 de septiembre de 2010

Moto

E tal vez teñan razón os que din que ainda estou anclado no pasado, e tal vez teñan razón cando din que o pasado é iso, pasado.

Pero ainda de cando en vez, o pasado reaparece, permanece no presente, móstrase de cando en vez para recordarnos que ainda existe, que ainda está ahí.

Realmente non creo que esté no pasado, pero si creo que o pasado hai que telo ben presente.

sábado, 21 de agosto de 2010

Horizonte


Por moito que apure, por moito que corra, sempre está por diante de min, non dou alcanzado o fin, sempre queda o horizonte por diante.

Asi, canso e algo amolado decido pousar e disfrutar da paisaxe, retomarei forzas para tentar acadalo noutra ocasión.

Agora é momento de agardar, repoñer forzas e buscar algunha estratexia para mellor ocasión.

Ningén dixo que as metas foran doadas da alcanzar, pero por intentalo que non quede.

domingo, 15 de agosto de 2010

Destrucción


Alguén dixo que o ser humano e un virus mortal para a terra, e cada dia que pasa estou máis convencido de que é totalmente certo.

Pouco a pouco estamonos a cargar o planeta, sin que realmente fagamos nada por camiar a situación.

Dendelogo que é unha mágoa, pero si non se fai algo e xa, dubido moito que non nos autoexterminemos.

jueves, 5 de agosto de 2010

Mirada


Expresividad, poco más tengo que decir, sólo disfrutar.

Espero que os guste tanto como a mi.

jueves, 29 de julio de 2010

Cisnes


De nada sirve darle más vuletas, de nada vale perder más tiempo pensando, es el momento de tomar decisiones, y aun no me veo capacitado como para ello.

Seguiremos dandole vueltas eternamente?, o por el contrario encontraremos el camino de regreso como Ulises?

Dejemos pasar el tiempo, veremos que es lo que sucede al final, a fin de cuentas es el tiempo el que nos dice si hemos o no acertado, encontrado el camino de regreso a Itaca.

sábado, 24 de julio de 2010

Dende o Facho


E xa van uns cantos anos que non subo ata aquí, xa vai unha chea de tempo que non podo disfrutar de todo aquilo que me gusta, ainda que non perdo a esperanza de que todo poida trocar.

A elección desta imaxe é simplemente porque é a última que tomei dende ahi, e porque agardo que ainda que non sexa pronto, poida voltar a facer moitas máis.

Teño que conseguir ter algo de tempo, teño que voltar a sair e ter vida, teño que vivir.

lunes, 19 de julio de 2010

Rochas


Moitas das miñas imaxes son do mesmo sitio, ainda que dende este lado moitas menos.

Segue a ser impresionante se mire por onde se mire esta costa, debe ser por iso que ainda me ten namorado.

Onte o Pesca1 rescatou a un par de homes que lles deu volta a embarcación, por sorte todo quedou nun susto, pero por desgraza ainda hai quen non se toma en serio o mar.

miércoles, 14 de julio de 2010

Futuro

Pese a non estar no meu mellor momento, pese a que as veces todo parece que vai cara atras, ahi estas ti para amosarme que todo vai cara adiante, que o tempo avanza, e que todo e bom.


sábado, 10 de julio de 2010

REFLEXO


En ocasión, vemonos reflexados, vemonos como non somos, vemonos como nos queremos ver, sen decatarnos o errados que estamos.

Alguén dixo que si as circunstancias de un pesan máis ca un, é cando chegan os problemas, habera que observar as circunstancias.

Hai futuro?

jueves, 1 de julio de 2010

Arte_sania


Un pequeno recoñecemento a todas esas mulleres que tenhen a paciencia e a arte no manexo, ben das agullas ou dos bolillos.


lunes, 28 de junio de 2010

SOÑANDO


Y si, es cuando sueño, cuando todo es paz, cuando me paro y observo, cuando escucho el silencio.

Si, aun con los ojos abiertos, de pie, aun asi soy capaz de soñar, de ver un cielo azul y un horizonte infinito.

Soñar, soñar me mantiene vivo, me da la energia necesaria para afrontar el dia a dia.

A la espera de acontecimientos, seguire soñando.

jueves, 24 de junio de 2010

Desde la ventana

Y pese a no tener absolutamente nada de particular, ni de ser una buena imagen, esto fue lo más parecido a unas vacaciones en tantos años que aun cuando la veo, me doy cuenta de todo lo que me estoy perdiendo.


domingo, 20 de junio de 2010

AL SOL?


La verdad es que después de un parón obligatorio motivado por problemas técnicos vuelvo a la carga con esta inclasificable foto.

Realmente me gustaría decir que vuelvo a la normalidad, pero la verdad es que tardare algo más de lo que me gustaría en retomar la regularidad del blog.

jueves, 27 de mayo de 2010

Amarres


No queda más que esperar, amarrar y esperar que todo sea propicio para volver a soltar amarras y afrontar el futuro con determinación y esperanza.

martes, 25 de mayo de 2010

Solo


Y es que en ocasiones uno esta se siente como muy solo, apesar de estar rodeado de gente, de amigos.

Es ese extraño sentimiento que en ocasiones nos invade sin saber muy bien el por que, pero que nos descoloca, nos desenfoca, nos mantiene a un lado.

domingo, 23 de mayo de 2010

Tiempo


Tiempo, ese enemigo que sin darnos cuenta siempre nos gana, siempre con su ritmo lento pero imparable.


viernes, 21 de mayo de 2010

Más luces que sombras?

Más luces que sombras, o mas sombras que luces?, realmente es indiferente, uno puede pasarse horas viendo como estos dos retacos lo pasan en grande sin preocuparse absolutamente de nada.

La verdad es que da gusto ver como disfrutan con tan poco, aunque no se quien disfruta más, si ellos a su libre alvedrio o yo disfrutando de su de su energía y su vitalidad, de su despreocupación, contagiosa por cierto.

Sabré adaptarme a la despreocupación, a disfrute del momento, a aprender a disfrutar de las luces y a no agobiarme por las sombras?

miércoles, 19 de mayo de 2010

Escapada


En una de esas extrañas escapadas, y desde mi asiento de copiloto pude hacer esta fotografía por la ventanilla del conductor.

Era un día soleado y caluroso, habiamos comido en Verín e ibamos hacia Sanabria a pasar la tarde, nos sorprendió encontrarnos este paisaje nevado.

lunes, 17 de mayo de 2010

Trebello II


E voltamos outra vez ó pasado, tal vez sexa o preludio dun acontecemento, ou tal vez soio sexa unha forma de recordar.

Din que nada acontece por casualidade, que o azar non existe, que todo pasa por que ten que pasar, pero como iso non é demmostrable, non me preocupa o máis mínimo.

É certo que de cando en cando viro a ollar o pasado, tentando aprender de erros pasados, pero o que realmente me manten con gañas de seguir é o futuro.

Seguiremos ollando?

sábado, 15 de mayo de 2010

Resplandor


Y seguimos con los experimentos, tal vez esa sea la finalidad de la vida, la experimentación.

Hace ya mucho que deje de preguntarme el porque de muchas cosas, tal vez la falta de respuestas, o tal vez respuestas que no gusta encontrarse.

Por el momento, aqui dejo esta imagen, espero que os guste, yo aun no lo tengo claro.

jueves, 13 de mayo de 2010

Rescate


Aquí está el peca 1 realizando un simulacro de rescate, la verdad es que el día acompañó y los asistentes disfrutamos de una mañana soleada y del espectaculo que representa un rescate de estas caracteristicas.


martes, 11 de mayo de 2010

Arco




Y si fuese cierto, y si este arco fuese la puerta a un mundo mejor, y si al atravesarlo todo fuese distinto?

Si, soy un soñador, un soñador empedernido y sin remedio, pero me gusta soñar, acaso es malo?

Inma, si dejase de soñar, si dejase de reir, dejaría de ser quien soy, supongo que esta forma de ser es la que me mantiene alejado de la locura, que es como acabaría con semejante ritmo de vida.


domingo, 9 de mayo de 2010

Sin_e_sencia


Outra imaxe insustancial, sin aportación de ningunha clase, unha imaxe de esas que se amontonan na carpeta de cousas raras, insustanciales e inservibles.

Necesito novas imaxes, necesito ollar, necesito soñar....................................................

viernes, 7 de mayo de 2010

Trebello


Unha mirada ó pasado nunca ben mal, tal vez poidamos aprender algo dos erros pasados, pero en moitas ocasión somos tan necios que voltamos a cometer os mesmos erros.

Como curiosidade, non está mal este trebello de afiador, outrora enchian as ruas co seu asubio, cos seus berros, hoxe é inusual atopar algún.

Quizais, sexa a lei da vida, a evolución o quizais a involución, non sei, de todas formas xa non quedan apenas afiadores, e nos imos camiño de ter a sua mesma sorte.

Aproveitemos entón o que nos queda, que a vida son dous días e medio, e dous case van fora.

miércoles, 5 de mayo de 2010

Piedra, mar, aire. ¿Y yo?


Esta es una esas fotografias, que con el paso del tiempo ( que ya tiene algunos años), me doy cuenta de que está equivocada.

No se trata de un intento fallido de autoretrato, se trataba de mostrar lo insignificante del ser ante la naturaleza, piedra, mar, cielo.

Tras verla tantas veces, me doy cuenta de que no dice lo que pretendía expresar, ahora entiendo de que no quiere decir nada.

Tal vez estoy ahí disfrutando de la vista, o veo a la camara?

Bueno, yo si se donde veía, vosotros podeís imaginarlo como más os guste.

Muchas gracias por dejarme seguir soñando con todos vosotros, espero estar a la altura.

lunes, 3 de mayo de 2010

Sueño


Esta es otra de esas imagenes que no tienen fácil comentaio, al igual que los sueños.

La mente viaja por su cuenta, dejandonos en ocasiones sueños inverosimiles, imposibles de racionalizar.

Tal vez el único objetivo de esta foto es ese, el de mostrar como la mente nos deja, como vuela por su cuenta, como no somos capaces de dominarla.

sábado, 1 de mayo de 2010

Solpor II


Y como cada día el sol, despues de finalizar su jornada se retira a descansar, dejandonos imagenes impresionantes.

Sobran las palabras.

jueves, 29 de abril de 2010

Invierno


Me encantan los días de invierno, bueno desde el otro lado del cristal, contemplar las nuves, el agua golpeando los vidrios, la gente corriendo.

Este es uno de los muchos días grises, casi negros, pero con un toque de limpieza en el aire, apacible desde dentro, terrorifico en la calle.

martes, 27 de abril de 2010

Pombas


La vida, en ocasiones dura en otras amable y amigable, siempre tratando de nivelar tanto las alegrías como las penas.

Tal vez sea su fórmula para que demos mayor importancia a lo bueno, para que sepamos apreciar lo que tenemos y lo que de vez en cuando nos regala.

Dicen que no es más rico el que más tiene, pero en ocasiones los que menos necesitan, también estan faltos.

De todas formas, hay que aprender a disfrutar de lo malo, a capear de la mejor manera posible, pues a lo bueno nos acostumbramos sin el más mínimo problema.

Hermana, ahí te queda esto.........................., por alta, por guapa, por ojos azules...........

........y ya nadie me escribe diciendo; no consigo olvidarte, ojala estvieras conmigo en el río de la plata.....................(sabina)

viernes, 23 de abril de 2010

Castillo

Tal vez sea el momento de volver a la fortaleza, tal vez sea el momento de encerrarse a analizar, a meditar, a reflexionar.


Y si esos muros que pensamos eran para no permitir la entrada, no eran más que el pretexto para no permitir salir?.


Quien no tiene muros altos y anchos para no permitir que ciertas cosas no salgan fuera, para no exteriorizar sentimientos, para que todo lo que no queremos que se vea se quede preso ahí

.

Tal vez la cara de domingo no sea siempre tan alegre, tal vez es lo que no mostramos, lo que se queda dentro de los muros, lo que nos impide alcanzar la felicidad?

miércoles, 21 de abril de 2010

Colores


Y pese a que en ocasiones vemos la vida en blanco y negro, siempre aparece el color por algun lado.

En ocasiones solo es cuestion de buscarlos, o esperar a que simplemente aparezcan.



martes, 20 de abril de 2010

Desde el otro lado


Si buscase una instantanea que resumiese mi vida, esta podria ser la mas adecuada.

Mi infancia, mi juventud, mi casa, mi trabajo, todo esta ahi enfrente.

Toda mi vida esta ahi, en todos y en cada uno se los rincones, en los muelles, en los campos, en las calles.

Tantos recuerdos, tantas vivencias, tantas alegrias y penas, todo esta ahi.

domingo, 18 de abril de 2010

Faena



En una de esas escapadillas de hace unos años, me encontre esta imagen en Llanes, algo que llevo viendo toda la vida, salvo por el tubo en la parte superior del puente, jamás había visto algo semejante, pero la verdad es que muy util para meter abordo el trasmallo sin liarlo.

sábado, 17 de abril de 2010

Fragilidad


En ocasiones cometemos locuras sin saber muy bien el por que?, en ocasiones estas locuras merecen la pena, en otras nos quedamos en desilusion.

Tal vez esta imagen pueda compensar las horas de coche que pasamos ese día, tal vez las horas de coche compensen la falta de tiempo juntos del día a día.

Dicen que cambiar de vez en cuando de paisajes nos es beneficioso, la lastima es que un buen amigo conocedor de la zona, ese día lamentablemente no nos pudo hacer de guia.