miércoles, 31 de marzo de 2010

CONTRASTES II





Somos distintos, somos iguales?

lunes, 29 de marzo de 2010

EXPERIMENTO


Descuadrado, descolocado, hay ocasiones donde nada es lo que parece, o no parece lo que es.

Esta rara imagen, el cazador cazado, el fotografo fotografiado, la paradoja de la vida.

Tal vez solo la locura transitoria del momento es la que me bolqueo los sentidos y dio como fruto esta imagen sin pies ni cabeza.

O tal vez, solo tal vez, el loco sepa realmente que le dice esta imagen.

El sueño de la razón produce monstruos.


sábado, 27 de marzo de 2010

Costa


A todos e todas que de cando en vez entrades a ollar as miñas olladas, moitas gracias.

E o tempo pasa, e as estación cambian, e todo segue como o recordaba, todo está tal cual o deixei a última vez.

Soy feliz, soy un hombre feliz y quiero que me perdonen por este día los muertos de mi felicidad................. (Silvio Rodriguez).

jueves, 25 de marzo de 2010

DESPERTAR

Desperta o día, con el rematan os soños e comenza a carreira do día a día, comenzan as presas.

Vivimos nun mundo que vai a toda presa, onde apenas temos tempo para sentarnos e ollar a saida do sol, sen presa pero sen pausa.

Eu, todos os días vexo o amencer, pero ningunha coma esta, hoxe estou sentado, disfrutando, hoxe o día a día vai ser distinto, vai ser pausado, tranquilo como as augas que teño enfrente.

Hoxe vai ser un día distinto.
(para mi hermana mayor)

lunes, 22 de marzo de 2010

Curiosa Ilusion



Curioso efecto, a luz do sol pasando entre as gotas de auga, regalanos este mini arco da vella, o alcance da man.

Curiso efecto que so se percibia dende o punto onde esta tomada a fotografia, e a probe enma, en canto se acercaba para pasar a sua man sobre el, desaparecia.

Curioso, que o tentou nun sinfin de ocasions sen darse por vencida, finalmente desistiu tras o empeño dos maiores en cortarlle a ilusion.

Curiosa ilusion...................................

Enma, non deixes nunca que che corten a ilusion.

sábado, 20 de marzo de 2010

Onda do mar

Poderia pasar horas sentado nun lugar coma este ollando o mar, ollando como bate sen parar contra area.

Levo realmente toda a vida mirando o mar, para min non e novo, as veces creo que el sabe quen son, teño a sensacion de que o mar ten memoria.

O mar, berce da vida, amigo e enimigo, tranquilo e arroutado, ese e o mar que eu levo ollando toda a vida.
El mar es más que un paisaje,
también es un sentimiento
,es un corazón que late
negándose a seguir muerto;
no rinde más obediencia
que la que exigen los vientos,
no lo sujetan cadenas
ni se detiene ante el fuego.
Este trozo de canción de Aute, es en resumen lo que es el mar en realidad, fuente de vida.

martes, 16 de marzo de 2010

CONTRASTE



Este é un momento deses, no que o relóxio para as suas agullas, onde o tempo se detén, onde o tempo nos regala uns momentos de tregua na percorrer sen pausa do día a día.

Son eses momentos, onde as cousas máis insignificantes poden ser as cousas máis importantes do mundo, onde o orde normal da vida, perde o norte e todo é o que nos queiramos que sexa.

Lastima deses momentos tan escasos, pero tan importantes no curso da nosa vida.

jueves, 11 de marzo de 2010

AMOR



Non son moi dado a subir este tipo de fotografias, pero por algunha razón, esta foi a primeira foto na que pensei cando deu comenzo esta historia.

Eliminei a cor porque creo que lle resta amor a imaxe, o amor incondicional dunha nai pola sua pequena.

Nunca lles poderei facer comprender a envexa que sinto por non ter esa sintonia que teñen as nais, esa simbiose única entre nai e fillo, esa unión que se produce tras 9 meses de convivencia de dous seres nun.

Pero as duas saben o moito que as quero, o que son, e o que queremos ser.

miércoles, 10 de marzo de 2010

SOLPOR

Esta entrada teñolla que adicar o meu amigo Pedro Hermes, unha boa persoa, un bom amigo.
Esta posta de sol dende o Facho en Donón é a ultima que vin hai xa máis de 5 anos.

Hoxe e un día de sentimentos encontrados, non sei se rir ou se chorar, se optase por a segunda opción, tampouco sabería se o fago de ledicia o de dor.

Pedro, non sabes canto me alegra saber de que as cousas che van ben, ou polo menos che van, que hoxe por hoxe non é pouco.

Como xa che dixen esta tarde, mandareiche todas as fotos que tenho desta terra que tanto queres e da que agora estas lonxe, pero como xa che dixen unha vez, chegache case de casualidade e quedache para sempre.

Agora ainda que lonxe, ti estas nos nosos corazóns, unha aperta enorme de toda a familia e un bico impresionante da miña filla.

Ala onde te topes, sabes que sempre terás uns amigos no teu pobo de adopción.

martes, 9 de marzo de 2010

DISTORSION


Hoy es una de esas ocasiones en las que el cuerpo y la mente no estan en sintonia con lo que me rodea, tal vez la falta de nitidez mental me impide pensar con claridad, me impide ver la realidad.

O tal vez simplemente la realidad sea tal cual, borrosa, quien sabe?

El caso es que para momentos como este, esta es una imagen que refleja a la perfección el sentimiento o la percepción que tengo del mundo.

domingo, 7 de marzo de 2010

AMANECE


Me encanta ver el amanecer, este en particular más que otros, y es que despues de tanto tiempo viendo amanecer en el mismo sitio, necesitaba un cambio de paisaje.
Castropol, me parece un pueblo sencillo, bonito, simpatico, de buena gente, un sitio para perderse sin estar pendiente del reloj.
Breve fue el cambio, tanto como el amanecer, pero vendran días en los que pueda cambiar el paisaje, en el que pueda cambiar el punto de vista.
Hasta esos días, seguire soñando con poder realizar otra escapada.