E tal vez teñan razón os que din que ainda estou anclado no pasado, e tal vez teñan razón cando din que o pasado é iso, pasado.Pero ainda de cando en vez, o pasado reaparece, permanece no presente, móstrase de cando en vez para recordarnos que ainda existe, que ainda está ahí.
Realmente non creo que esté no pasado, pero si creo que o pasado hai que telo ben presente.
Expectante...
ResponderEliminarapasionada por lo nuevo, sigo con ganas de asombro...
sabes que nunca doy una segunda oportunidad... el pasado ya tuvo su "minuto de gloria"
no me gustan las fotografías color sepia...
me gusta el ahora... recuerdas?
...apresurémonos a caer en la tentación... luego las ganas se acaban...
Juan, para ti con todo mi amor...
con un buen vino y todo lo demás... el día 1 celebraremos un nuevo aniversario...
aún no he ido a Petra...
Berce
ResponderEliminarMuchas gracias, por dejarme utilizar tu blog... para enviar esas letras a Juan.
un abrazo.-
No suelo contestar aquí nunca a nadie, y tal vez sea una mala costumbre.
ResponderEliminarMe veo en la obligación de ser medianamente educado y daros a vosotros, a todos los que entrais, (dejeis o no comentario) las gracias.
Muchas gracias a todos, por hacer que esto sea algo más que un pasatiempo inútil.
Gracias por dejarme compartir todas estas olladas con vosotros.
Gracias
Y a ti, por dejar que te de la lata, por mis chistes malos, por mis locuras diarias, y por sabe dios cuantas cosas más.
Berce; querido Amigo.
ResponderEliminarEstas letras tuyas ,
Traen a mi memoria recuerdos de mi niñez,
De tantos ratos perdidos.....,
De mi barrio ,
De mi gente,
De mi familia ,
De mi tierra ,
Que un dia tiempo há me vi obligado a dejar,
Y de la que despues de tanto tiempo (42 años) Aún sigo fuera,
Añorandolos , queriendolos ....... y con esos recuerdos me quedo.
Muchas gracias AMIGO , por dejarnos compartir este trocito de tí ,y permitir que expresemos nuestros pensamientos , aunque sean en el anonimato, APERTAS.