Incertidume

En ocasións, penso que estou preso nunha tela de araña, que por moito que tente sair, o único que acado e quedar sen forzas e máis enredado.

Noutras, quedo hipnotizado na espiral, como se unha tranquilidade infinita o enchese todo, como se o mundo deixase de xirar, como se o reloxio decidise darme un descanso.

As menos das veces, quedo tentando decidir onde se atopa o horizonte, onde esta esa liña maxica que separa o ceo do mar, ou tal vez, este a esperar se algo asoma por esa liña.

Escrutar o horizonte como Robison na sua illa, tentando atopar axuda para poder sair do seu cárcere sen rexas.