Desperta o día, con el rematan os soños e comenza a carreira do día a día, comenzan as presas.Vivimos nun mundo que vai a toda presa, onde apenas temos tempo para sentarnos e ollar a saida do sol, sen presa pero sen pausa.
Eu, todos os días vexo o amencer, pero ningunha coma esta, hoxe estou sentado, disfrutando, hoxe o día a día vai ser distinto, vai ser pausado, tranquilo como as augas que teño enfrente.
Hoxe vai ser un día distinto.
(para mi hermana mayor)
He querido pararme…e ir en tu busca
ResponderEliminarvolé…con la imaginación hasta lo alto
Desparramé en tu luz… mis pensamientos
Todos con su sentir…entremezclados.
Tú no verás el mar que hay en mis ojos
No porque tema yo tu rostro incandescente
Es la unidad primigenia lo que busco
En armonía los sentimientos y la mente.
Cierra tus párpados Sol…no me contemples
Podrían ser engañosas percepciones
Deja que tu horno nuclear se descomprima
Y una el calor al de de mis emociones.
Es mi mundo interior lo que te ofrezco
Para que atentamente observes todo…y parte
Quiero aprender….ver si me fortalezco
Quiero extraer…no sólo mirarte.
Deseo absorber tus partículas…nutrirme
Captar de ti todo lo necesario
Mi alma espera…¿qué puedes decirme?
He llegado hasta ti con entusiasmo.
“Qué sabes tú de mí…¿por qué confías
que de ti arrojaré lo negativo?
¿Por qué hasta mis regiones sutiles te desvías
viéndome hoy como el mejor amigo?”.
¡Ha sido ese estallido de luz blanca…
Ha sido el amarillo…y el dorado ¡
…Tal vez tus rayos…o el camino ámbar…
Fue tu color…sí…lo que me ha llamado.
“Cuando el mar de tus ojos escondiste
Pidiendo que apagara mi mirada
No fue el dolor aquello que temiste
Yo lo se bien…pero estás engañada.
En mi luz blanca te envié encerrados
Todo el espectro de colores para liberarte
Captaste sólo el ámbar… el dorado…
…del amarillo no te aprovechaste.
¿Sabes que es un color que aporta habilidades?
¿Sabes que con la mente está asociado?
Ayuda a comprender…a discernir verdades
Mezclado con tu azul… ¿sabes qué habría pasado?.
Te trasladé la paz en mi explosión de blanco
Símbolo de unidad y de pureza
Descompuse su croma y su belleza
Y el amarillo alegre fue brotando.
El cielo lo acogió y en su grandeza
Por el espacio lo fue diseminando
Rellenando las nubes con pereza
Incluso la montaña fue horadando.
Y yo esperé…. junté tus sentimientos
Los acuné….y sorbí tus emociones
Y así…pajizos…ocres…ambarinos…áureos…
Desperdigué…para agregar tu azul …por los rincones.
Tus ojos para mí son de color primario
No percibes mi tono por tu espectro visible
Uniendo yo tu azul con mi jalde ordinario
Distinguirías mi verde…de otra forma: imposible.
De todos mis colores…este es el más intenso
No soy como me ves…aunque admires mis rayos
VERDE SOY pues…y esto es lo que pienso:
SI NO TE DAS A MÍ…PARA TI… NADA HALLO”.
(Salud------alas)
Solporman! Me encanta esta foto! voy a imprimirla y ponerla con las demas del mar que saco mi padre en el techo encima de cama. Asi antes de dormirme me acordare de nuestras largas conversaciones cada verano cuando estaba en la ESO y tu echandome a patadas cuando ya querias cerrar jajaja
ResponderEliminarSe bueno con los clientes!!
Un saludo desde Bradford, Reino Unido.
M.